Wijkwebsite Schilderswijk Groningen
voor Kostverloren en de Schildersbuurt

  • Slider_01.jpg
  • Slider_02.jpg
  • Slider_03.jpg
  • Slider_04.jpg
  • Slider_05.jpg
  • Slider_06.jpg
  • Slider_07.jpg
  • Slider_08.jpg
  • Slider_09.jpg
  • Slider_10.jpg

door Grietje Scholtens

 Westerhaven-vanuit de lucht

Eerst: de geschiedenis van de Westerhaven

De Westerhaven, was het een restant van de vestingwerken van de stad Groningen. De haven werd aangelegd op een deel van de vestinggracht, daar waar het Hoendiep begon.

De loop van de gracht kan voor een groot deel nog teruggevonden worden op deplattegrondvan de stad. Vanaf de Westerhaven naar het noorden volgde de gracht ongeveer de Blekerstraat en de Melkweg in deSchildersbuurt. Ten noorden daarvan is de oude gracht terug te vinden in devijversin hetNoorderplantsoen.De haven was alleen bereikbaar via het Hoendiep. Een verbinding met deAaen hetVerbindingskanaalwerd nooit aangelegd, het Hoendiep werd wel via hetEendrachtskanaalen een sluismet het Verbindingskanaal verbonden. De slechte verbinding zorgde er voor dat de Westerhaven zich als haven nimmer echt ontwikkelde. Tegelijkertijd vormde de haven wel een barrière voor het verkeer, waardoor uiteindelijk in de jaren zestig tot demping werd besloten. Na het dempen bleef de Westerhaven lang een grote open ruimte waar niet echt een functie voor was. Een tijdlang werd de ruimte gebruikt voor demarkt, maar nadat deze was teruggekeerd naar deGrote Marktwerd de Westerhaven alleen nog maar gebruikt als parkeerplaats. Aan het eind van detwintigste eeuwwerd met de ontwikkeling tot winkelgebied, midden op de Westerhaven, uiteindelijk een invulling gevonden.

 

Bron: het boekje De Buurt van Ab Visser (geboren in 1913). Hij schrijft over zijn jeugdjaren, de sfeer en de stad Groningen. “Voornamelijk over de Westerhaven wat in zekere zin een schiereiland was in de vorm van een cirkel. De beide koorden werden gevormd door de Ruiterkade en de Havenkade en een ronding van het verbindingskanaal. Onze straat de Havenstraat deelde de buurt in tweeën, rechts kwam de Zoutstraat erop uit, die via de Zoutsteeg naar de Havenkade leidde. Links verbond de Wagenstraat onze straat met de Ruiterkade. Hij heeft het over de levendigheid, van de beurtschippers, de turfschepen. De hoge rijen iepen langs de kade stonden, met hun licht kroezig blad en de geur van vochtig schors. De havenkade was drukker op dinsdag en vrijdagen, wanneer de schippers er meerden en de vrachtrijders uit de omtrek van de stad en uit de stad zelf de verzendgoederen daar opstapelden.”

 

Ongeveer een jaar na het verschijnen van zijn biografie heeft schrijver een plaquette gekregen op de plek waar hij zijn jeugd doorbracht, Sluisstraat 4.Het buurtje, een eilandje in de stad, is op de schop gegaan.Aan de achterkant van de Mediamarkt is de foeilelijke plek te vinden. Het bordje, dat even bescheiden is als de schrijver was (het bordje ‘verboden te parkeren’ is groter), hangt hoog, zodat men het niet kan beschadigen

 

En nu de geschiedenis van Mevrouw van der Werf

Ik ben bij Mevrouw van de Werf, woonachtig in een flat aan de Steenhouwerskade. Westerhaven, zij is weduwe, 82 jaar en heeft 2 kinderen en drie kleinkinderen. Mevrouw woont in het gebied Westerhaven het voormalige eiland. Mevrouw v/d Werf kijkt uit op het sluisje waar ooit vroeger schepen lagen aangemeerd en nu nog steeds ook veel te zien is.

Waar heeft zoal gewoond ?

Wij hebben als gezin op verschillende plekken gewoond in de stad, na een aantal verhuizingen, zijn wij weer op de plek komen wonen waar vele jeugdherinneringen lagen. Toen de flats aan de Steenhouwerskade gebouwd werden, hadden mijn man en ik wel interesse hiervoor. In deze omgeving waren we uiteindelijk ook begonnen. Mede omdat mijn man aan de Eeldersingel  geboren is. Zijn vader was altijd kapitein geweest op een vrachtboot en voer van Lemmer naar Amsterdam, zodoende lag hij vroeger vaak met zijn boot in de sluis waar we nu op uitkijken. Dus een stukje nostalgie. Ook hadden mijn grootouders, van moeders kant, een kruidenierswinkeltje bij het sluisje, wat toen de Sluisstraat heette. Mijn moeder was toen ongeveer een jaar of 10, uitgerekend wonen wij nu op dezelfde locatie. Zo gingen wij in 1984  terug naar onze roots, waar vele herinneringen van vroeger lagen Mijn kinderjeugdtijd was heel plezierig, het wonen aan de Westerhaven was een levendige tijd waar er veel scheepsvervoer en handel was.

 ab visser

De grootouders van Mevrouw van de Werf waren bevriend met de ouders van de schrijver Ab Visser die ook aan de Sluisstraat woonden. Ab Visser beschrijft in zijn pocket van de Arbeiderspers: De Buurt - het leven aan de Westerhaven.

 

Hoe vindt u het om in deze tijd te leven;

Veel is in de loop der jaren veranderd en met  het ouder worden merk ik dat alles gepland moet worden zoals afspraken. Je kunt niet spontaan mensen opzoeken, men heeft het druk met werk en carrière. Statige panden, straten, kerken en huizen zijn verdwenen en hebben plaats gemaakt voor hoogbouw en complexen. Zelf vind ik het te betreuren dat ons mooie NS gebouw aan het oog ontrokken is door de gigantische grote overdekte fietsstalling. Daar waar ooit het Peerd van ome Loeks stond en de antieke grote NS klok die een duidelijke herkenningspunt was. Verandering is wellicht nodig maar sommige locaties hebben niet meer de allure als vroeger. Wel vind ik dat de zorg goed geregeld is voor ouderen. Ik heb thuishulp en krijg ook met regelmaat de praktijkondersteuner van de huisarts op bezoek die informeert naar mijn gezondheid. Ik heb een iPad waar ik het nieuws en de kranten en boeken op lees, doe ook op deze wijze spelletjes met mijn vrienden zoals scrabbelen. Ook kan ik op de computer aardig mijn weg vinden, ik mail en download zelf formulieren die ik nodig heb. Door de het gebruik van de computer heb je contact en blijf je ook op de hoogte van vele ontwikkelingen.

WesterhavenWat mist u

Persoonlijk zou het mooi zijn als hier in ons gebied een ontmoetingruimte zou zijn, waar je af en toe eens heen kan gaan. Op het binnen terrein van de Steenhouwerskade staan kantoorpanden wat al jaren niet gebruikt wordt. Leegstand, en dat geeft verpaupering. Niet alleen om koffie te drinken maar ook om bewonersavonden te houden, dat kan een lezing zijn, iets van muziek of anderzijds. Als je oud bent, dan is het prettig en veilig als je dicht in de buurt naar een ontmoetingsruimte kan gaan, andere gezichten en een plek waar het goed vertoeven is. Een Haven om te ontmoeten.

 

Ik heb genoten van het interview. Mevrouw van der Werf kan boeiend vertellen. Nog steeds scherp kan ze haarfijn alles weergeven, niet alleen van vroeger maar ook in het heden is zij tijdloos in haar geschiedenis gebleven.

 

Zie verder meer informatie over de geschiedenis van de Westerhaven.

http://www.tzum.info/2013/10/nieuws-ab-visser-heeft-plaquette/

www.beeldbankgroningen.nl

http://www.youtube.com/watch?v=ToWmc-O4rXU

Text Size